Дзень Народзiнаў Калiноўскага прайшоў у Вiльнi незаўважаным?

Карэспандэнт "Звязды" ледзьве адшукаў пад снегам месца гiбелi паўстанца

Другога лютага (паводле новага стылю) 1838 года нарадзiўся Вiнцэнт Канстанцiн Калiноўскi. Заўчора беларусы адзначалi ягоныя 172-я ўгодкi. Я ў гэты дзень якраз апынуўся ў Вiльнi — i, вядома, накiраваўся на Лукiшскi пляц, дзе 22 сакавiка (паводле новага стылю) 1864 года царскiя ўлады павесiлi Кастуся Калiноўскага за арганiзацыю паўстання.

Якая ж была мая роспач, калi я пабачыў, што знак на месцы пагiбелi Калiноўскага... знаходзiцца пад метровым сумётам! Я разумею, што дата не круглая. Разумею, што ў Беларусi i за мяжой так цi iнакш гэтая дата адзначаецца штогод. Аднак у Вiльнi жыве столькi беларусаў, там вучыцца столькi нашых!.. Няўжо нiкому не дрыгнула прыйсцi на Лукiшскi пляц i прынесцi сiмвалiчную кветку, запалiць сiмвалiчную свечку?

Бо месца пахавання Калiноўскага дагэтуль дакладна невядома — царская ўлада пахавала героя цiшком, каб магiла не стала месцам пакланення свядомых беларусаў. Мяркуецца, што пахаваны Калiноўскi на схiле гары пры вежы Гедымiна. Таму ў якасцi сiмвалiчнай магiлы людзi прыходзяць на Лукiшскi пляц.

Я не хачу пасаромець нiкога асабiста. Але, шаноўныя вiленскiя беларусы, вам там блiжэй — давайце памятаць нашых нацыянальных герояў!

Хачу адзначыць пры гэтым, што асадак пакiнуў канкрэтны факт — выгляд сiмвалiчнай магiлы Калiноўскага ў ягоны Дзень народзiнаў. Агулам жа вiленскiх беларусаў цяжка папракнуць у няўвазе да нашага нацыянальнага героя — у мiнулым годзе, напрыклад, нашыя суайчыннiкi змагалiся з вiленскiмi ўладамi за тое, каб гэты знак Калiноўскаму быў пакiнуты ў прынцыпе, бо яго збiралiся прыбраць.

Аднак, мне здаецца, памятаць пра герояў варта не толькi ў круглыя даты цi хвiлiны змагання...