Вы тут

Уладзіслаў Ганчароў: Магу з'ехаць у цырк


Як прайшлі два гады пасля трыумфу на Алімпійскіх гульнях і што ў далейшых планах чэмпіёна

На нядаўнім этапе Кубка свету па скачках на батуце ў Партугаліі не было роўных беларусам, якім удалося прывезці дадому поўны камплект узнагарод. У індывідуальных скачках найлепшым стаў алімпійскі чэмпіён Уладзіслаў Ганчароў, "бронзу" ў гэтым відзе праграмы заваяваў яшчэ адзін беларус Алег Рабцаў. У дуэце Уладзіслаў і Алег саступілі толькі японцам Даікі Кішы і Рыесуке Сакаі. Такія вынікі асабліва каштоўныя цяпер - перад чэмпіянатам свету, які стартуе ў пачатку лістапада ў Санкт-Пецярбургу.


Мы сустрэліся з алімпійскім чэмпіёнам, каб даведацца, як прайшлі два гады пасля яго трыумфу ў Рыа-дэ-Жанейра, ці змянілася канкурэнцыя ў скачках на батуце і распыталі Уладзіслава аб яго новай ролі - мужа.

***

- Этапы кубка свету для нас цяпер - гэта падрыхтоўка да лістападаўскага планетарнага першынства, - расказвае спартсмен. - За два гады іх было восем, агульны залік Кубка свету лічыцца менавіта за два сезоны - 2017-2018 гадоў. Да добрых выступленняў можна аднесці цяперашні этап у Луле, этап, які быў крыху раней у швейцарскім Арозе, таксама мы заваявалі "серабро" ў сінхронных скачках у Японіі і два "золата" (у сінхронных скачках і ў камандзе) на чэмпіянаце Еўропы ў гэтым годзе.

- Ці задаволены вы сваёй формай перад чэмпіянатам свету?

- У прынцыпе так, але наогул, расці ёсць куды, таму да чэмпіянату будзем старацца выходзіць на пік. Цяпер ідзе падрыхтоўка менавіта той праграмы, якая будзе на мундзіялі. У пачатку года, для чэмпіянату Еўропы, яна была некалькі лягчэй, пазней, для Кубка свету я рыхтаваў ужо 180 адзінак складанасці, а не 173, як мы скакалі раней. Такую праграму пакуль ніхто не скача, а ў мяне была магчымасць пратэставаць яе. Паспрабаваў, пакуль яна не вельмі стабільная ў маім выкананні, таму вырашылі пакінуць складаную праграму толькі на фінальныя практыкаванні. У папярэдняй частцы буду выступаць з самай стабільнай, а ў фінале ўжо, магчыма, пакажу найбольш складаную.

- Скакаць новую праграму ў фінале звычайна страшна?

- Мы глядзім на сапернікаў, хто якую праграму размінае. Кожны спартсмен рыхтуе адну-дзве адвольныя праграмы (адну складаней, другую лягчэй) і ўжо ў залежнасці ад сітуацыі думае, якую паказваць.

- Зараз вашы скачкі параўноўваюць з алімпійскімі?

- Нават не ведаю. Мая абавязковая праграма стала значна складаней, а вось адвольная для папярэдняй частцы спаборніцтваў не памянялася. Тое, што я скакаў у фінале на Алімпійскіх гульнях, цяпер ужо падыходзіць толькі для папярэдніх спаборніцтваў.

- У сінхронных скачках вы выступаеце зараз з Алегам Рабцавым, мяркуючы па выніках, ваш дуэт склаўся.

- Мы скакалі разам яшчэ на юнацкіх спаборніцтвах, гэта 2010-2011 гады. Потым Алег на год раней за мяне перайшоў у старэйшую каманду, а калі туды прыйшоў я, мяне паставілі з Мікалаем Казаком. У 2016 годзе на чэмпіянаце Еўропы мы скакалі з ім апошні раз, пасля чаго Коля завяршыў сваю кар'еру. Тады мы і сталі выступаць з Алегам разам, гэта значыць, нашаму тандэму ўжо практычна два гады.

У сінхронных скачках важна адчуваць партнёра, бо мы павінны скакаць аднолькава. У прынцыпе, скажу, што з Колем мне было камфортна, мы займалі досыць добрыя месцы. З Алегам таксама выступаць падабаецца. Калі з Колем мы былі другімі, трэцімі, то з Алегам склалася нават лепш - на чэмпіянаце Еўропы выйгралі "золата". Важна ўлавіць тэхнічныя моманты партнёра - зразумець, як штурхаецца напарнік, на якім элеменце падсаджваецца, і паўтараць за ім. Сінхронныя скачкі, вядома, складаней з-за таго, што трэба адцягвацца на партнёра, глядзець, як ён скача, таму мы праграму робім трошкі лягчэй, па складанасці яна ніжэй, але затое націск робім на тэхніку і сінхроннасць.

- Калі казаць пра гэтыя два гады пасля Алімпійскіх гульняў, ці памянялася канкурэнцыя ў батутным свеце?

- У асноўным канкурэнты засталіся тыя ж, але падрастае маладое пакаленне і таксама складае канкурэнцыю. Сярод лідараў з'яўляюцца новыя краіны, напрыклад, цяпер нядрэнна скача хлопец з Новай Зеландыі, праўда, пакуль у яго траўма. Добра паказваюць сябе партугальцы, іх спартсмен выйграў чэмпіянат Еўропы, не з лепшай ацэнкай, але ўсё ж перамога. Калі б не ўпаў я і расіянін Дзіма Ушакоў, яму складана было б трапіць у тройку, але зоркі сышліся так, што ён змог перамагчы. Нядрэнныя вынікі ў сінхронных скачках паказваюць англічане, яны саступілі нам на чэмпіянаце Еўропы вельмі мала.

***

- Як для вас асабіста склаліся два гады пасля Рыа?

- У спартыўным плане самая вялікая няўдача за гэты час здарылася на чэмпіянаце Еўропы, дзе я не змог трапіць у фінал індывідуальных спаборніцтваў, але затое кампенсаваў яе медалямі ў камандзе і ў сінхронных скачках. Наогул, наша перамога ў камандным першынстве стала вялікім поспехам, бо мы, нарэшце, змаглі перамагчы расіян, якія, у прынцыпе, былі па-за канкурэнцыяй.

- Мы сустракаемся з вамі як раз на экватары паміж двума Алімпіядамі, мэты на Токіа-2020 ужо ёсць?

- Пакуль яшчэ эксперыментуем з праграмай, хочам ускладніць яе, але няма сур'ёзных падстаў для гэтага - сапернікі не ўскладняюцца, ад гэтага і мы не хочам рызыкаваць. Гэта значыць, у нас праграма быццам бы і гатова, можам яе паказваць на спаборніцтвах, але пакуль вырашылі прытрымаць. Магчыма, яна ж і застанецца на Алімпійскія гульні 2020 года. Трэба сказаць, што маладыя хлопцы ў нашай краіне набіраюць абароты, таму ўнутрыкамандная барацьба будзе абвастрацца. Так як з чатырох спартсменаў ад краіны ў фінал могуць трапіць толькі двое, трэба будзе абыграць не толькі чужых, але і сваіх.

- Да вас асабіста цікавасць з боку прэсы і прыхільнікаў спорту прыціхла?

- Перыядычна пасля спаборніцтваў успамінаюць пра нас, але так не тузаюць, ад розных мерапрыемстваў мы стараемся адмаўляцца па максімуму, каб асноўныя сілы і ўвагу канцэнтраваць на падрыхтоўцы.

- Праз час да перамогі на Алімпійскіх гульнях стаўленне памянялася?

- Што было, тое было. Вядома, прыемная перамога, нічога не сказаць, але імкнемся перамагаць яшчэ, задавальняць амбіцыі ў спорце.

- Цяпер для вас перамагчы на ​​Алімпійскіх гульнях будзе складаней?

- Да гэтага пытання можна падысці з двух бакоў. З аднаго - залаты медаль у мяне ўжо быў, ты паказаў вынік і цяпер табе як мінімум трэба быць у тройцы. Раней мы наогул не маглі адназначна сказаць, ці будзе алімпійскі медаль, а цяпер, думаю, ужо канкрэтна па ўзнагароду паедзем. Але з іншага боку, я ўжо апробваў алімпійскую абстаноўку, адчуў атмасферу, псіхалагічна адаптавацца мне будзе прасцей.

- Вам задавалі шмат пытанняў аб тым, ці змяніліся вы пасля Алімпіяды-2016...

- А вось мы сустракаліся з вамі да маёй перамогі і цяпер, што скажыце?

- Мне здаецца, не змяніліся. Пытанне ў іншым, ці змянілася неяк стаўленне да вас калег па камандзе, трэнера?

- Можа быць, маладыя хлопцы сталі раўняцца, рабіць з мяне куміра, але я неяк да гэтага не імкнуся. Як мелі добрыя зносіны з імі да, так маем іх і пасля, нічога не змянілася. Што тычыцца трэнера, здараюцца розныя сітуацыі, гэта ўсё рабочыя моманты.

- Ці даводзілася вам калі-небудзь карыстацца званнем алімпійскага чэмпіёна?

- Цяжка ўспомніць. Дакладна магу сказаць, што калі мяне пазнаюць, то пачынаюць ставіцца больш лаяльна. Дарэчы, карыстацца гэтым прыходзілася ў дыспансеры, там, калі ў нас сезон пачынаецца, проста жах, пастаянныя чэргі, а алімпійскаму чэмпіёну можна іх абыйсці (усміхаецца).

- Можа, супрацоўнікі ДАІ калі-небудзь пазнавалі і прабачалі?

- Я не асаблівы парушальнік, але было адзін раз такое, што на коле не паспеў перастроіцца, заехаў трохі на суцэльную лінію, на першы раз даравалі.

***

- Ганчаровых у батутным свеце нядаўна стала больш...

- Так, на адну. Ну, як нядаўна, мы з Аняй (таксама беларуская спартсменка, удзельніца Алімпійскіх гульняў, раней выступала пад прозвішчам Гарчанок. - заўвага аўтара) пажаніліся год таму. Змену прозвішча нават не абмяркоўвалі, сям'я павінна быць пад адным прозвішчам. У спартыўным асяроддзі ўсе ведалі пра нашы адносіны, таму ніякага сюрпрызу не было, ніхто не думае, што з'явілася новая спартсменка Ганна Ганчарова.

- Як і планавалі, вяселле было сціплае?

- Так, мы адзначылі гэтую падзею ў рэстаране ў родным Віцебску, у коле блізкіх людзей.

- Як вам новая роля мужа?

- Асабліва нічога не змянілася, мы пастаянна на зборах знаходзімся разам, дома разам, так як было і раней. Таму акрамя Анінага прозвішча і штампа ў пашпарце нічога не змянілася.

- Неяк вы агучвалі свае мары, сярод якіх пабываць у космасе і навучыцца кіраваць самалётам.

- Тэма пра космас - перабольшванне журналістаў. Я сказаў, што, можа быць, злятаў бы, калі ў нас будзе развіты касмічным турызм, а пакуль, думаю, гэта занадта дорага для мяне. Мару з самалётам рэалізаваць таксама пакуль што не ўдалося.

- Вы казалі, што пасля завяршэння кар'еры, маглі б заняцца бізнесам...

- Пакуль не хацелася б адцягвацца ад спорту, таму што нават на захапленні і хобі часу не заўсёды хапае. А пасля завяршэння кар'еры можа быць мноства варыянтаў. Магу з'ехаць у цырк, мне гэта не чужое. Знаёмыя хлопцы пастаянна расказваюць, як добра іх там "кормяць" (усміхаецца). У мяне і цяпер ужо былі прапановы выступаць у шоу, гала-канцэртах, але пакуль пра іх не думаю. Магу бізнесам заняцца, таксама цікава. Трэнерскую працу дакладна не разглядаю, нейкую офісную таксама. Хочацца быць у пастаянным руху, прывык да такога актыўнага жыцця.

- Якая сфера ў бізнесе была б цікавая для вас?

- Хацелася б стварыць нешта новае, але пакуль не ведаю, што гэта магло б быць.

- Ваша захапленне аўтамабілямі засталося?

- Так, пастаянна гляджу навіны, агляды.

Дар'я Лабажэвіч

Фота з сацыяльных сетак Уладзіслава Ганчарова

Дадаць каментар

Выбар рэдакцыі

Грамадства

Вучоба можа быць у радасць, калі размаўляць з вучнем на адной мове

Вучоба можа быць у радасць, калі размаўляць з вучнем на адной мове

Уявіце сабе сітуацыю: вучань зрабіў у дыктоўцы 20 памылак... 

Калейдаскоп

«Везла сумкі, як падняць, — Сустракаў з вагона зяць...»

«Везла сумкі, як падняць, — Сустракаў з вагона зяць...»

Самае вялікае дасягненне «Звязды» — гэта яе чытачы.

Эканоміка

Горадабудаўнічы пашпарт распрацуюць з улікам магчымых аб'ектаў будаўніцтва

Горадабудаўнічы пашпарт распрацуюць з улікам магчымых аб'ектаў будаўніцтва

Пра гэта гаворыцца ў новай рэдакцыі палажэння аб парадку падрыхтоўкі і выдачы дазвольнай дакументацыі на будаўніцтва аб'ектаў, зацверджанаг

Грамадства

Свята каравая прайшло на Гродзеншчыне

Свята каравая прайшло на Гродзеншчыне

На фестывалі згадалі і даўнюю традыцыю — услаўляць завяршэнне земляробчага года абрадамі ў гонар Багача.