Вы тут

Як пажылому чалавеку не адстаць ад жыцця


У сталічным Цэнтры актыўнага даўгалецця нядаўна адкрылася антыкафэ для пажылых людзей. Першае мерапрыемства, на якое запрасілі ўсіх ахвотных, аказалася літаратурна-гістарычным — «Падарожжа ў часе: гісторыя майго месца». У спісе гасцей значылася ўнучка беларускіх пісьменнікаў Янкі Маўра і Якуба Коласа Марыя Міцкевіч.


На­тал­ля Ха­зя­е­ва (зле­ва) і Воль­га Ша­ты­ка п'юць гар­ба­ту ў ан­ты­ка­фэ.

«Мы хочам, каб пажылыя людзі не адставалі ад жыцця, — кажа Алена МАРЫГЕРОЎСКАЯ, намеснік дырэктара Цэнтра актыўнага даўгалецця. — Самае лепшае, што ў іх ёсць, — гэта час. І яны могуць праводзіць яго тут».

Антыкафэ — гэта тып грамадскай установы, дзе можна размаўляць, маляваць, нешта абмяркоўваць, проста піць чай ці каву ў добрай кампаніі. «У наша антыкафэ можна прыносіць з сабой пачастункі і заказваць толькі напоі, — гаворыць Алена Марыгероўская. — Прычым можна атрымаць бясплатна — аплачваецца час, які наведвальнікі праводзяць тут».

Антыкафэ зараз вельмі модныя сярод моладзі. Але, магчыма, што і людзі ва ўзросце змогуць ацаніць такі фармат. Тут хочуць стварыць асаблівую атмасферу. Плануецца, што будуць адбывацца сустрэчы з цікавымі людзьмі, лекцыі, майстар-класы. І, што важна, ініцыяваць і арганізоўваць іх будуць не супрацоўнікі цэнтра, а актывісты з ліку пажылых людзей. «Яны могуць прыйсці сюды, каб нешта абмеркаваць, у тым ліку свае ініцыятывы, а мы можам дапамагчы ім іх здзейсніць», — кажа наша суразмоўніца.

Унуч­ка Ян­кі Маў­ра і Яку­ба Ко­ла­са Ма­рыя Міц­ке­віч рас­каз­вае пра сва­іх зна­ка­мі­тых ро­дзі­чаў.

«Прыйшла сюды, таму што тут адбываюцца цікавыя падзеі, — усміхаецца адна з наведвальніц антыкафэ Вольга ШАТЫКА. — Я была і на адкрыцці Цэнтра актыўнага даўгалецця. Мне вельмі спадабаўся праект «Рэальны ўзрост», пра які даведалася менавіта тут. Зараз я — удзельніца гэтага праекта і нават выйшла на подыум як мадэль — упершыню ў свае 69 гадоў. Асноўная яго мэта — змяніць успрыманне грамадствам людзей пасля 60 гадоў. А нядаўна я ўбачыла ў «Фэйсбуку» паведамленне пра тое, што тут адкрываецца антыкафэ, і падумала: о, гэта цікава! Таму я тут».

Яшчэ адзін наведвальнік, аднагодак Вольгі Шатыкі, высокі, падцягнуты Міхаіл ЗАРЖЫЦКІ, можна сказаць, чалавек вядомы. У мінулым годзе ён стаў удзельнікам тэлевізійнай перадачы «Урачэбныя таямніцы плюс», якую вядзе доктар Цярэшчанка. Міхаіла Рыгоравіча запрасілі на эфір пасля таго, як ён, былы будаўнік, захапіўся выпечкай тартоў, — і не проста тартоў, а з рознымі незвычайнымі ўпрыгажэннямі. Сёння Міхаіл Рыгоравіч прынёс з сабой альбом са старымі фотаздымкамі. «Калі я патэлефанаваў сюды, мне сказалі, што тут, у антыкафэ, пройдзе лекцыя «Радаслоўная кніга» і будзе праца з архіўнай фатаграфіяй і вуснай гісторыяй сям'і, — кажа ён. — Гэта ўсё спатрэбіцца мне пры складанні свайго радаводу, я вельмі хачу ім цяпер заняцца». «...Вось, глядзіце, — Міхаіл Рыгоравіч гартае фотаальбом і паказвае пажоўклыя ад часу фотаздымкі, якія сталі ўжо рэліквіяй, — гэта мае дзядуля з бабуляй, гэта — прадзед з прабабуляй...» Са здымкаў глядзяць на нас прыгожыя, адкрытыя маладыя твары стагадовай даўніны, у шырока расплюшчаных вачах — прага да жыцця... «А гэта — мой бацька, — паказвае наш суразмоўнік на двухгадовае малое. Выгляд у яго сур'ёзны і кранальны адначасова...

У ква­тэ­ры з гэ­тым бал­кон­чы­кам па вул. Мяс­ні­ко­ва, 76 ка­лісь­ці жыў Ян­ка Маўр.

Наталля Хазяева прыйшла сюды разам з сяброўкай, якая прыехала да яе ў госці з Расіі. «Мяне зацікавіла сустрэча з цудоўнай жанчынай Марыяй Міцкевіч, унучкай нашага вялікага пісьменніка Янкі Маўра, — кажа Наталля. — Я сама актывістка, узначальваю гарадскую грамадскую арганізацыю «Супрацоўніцтва дзелавых і творчых жанчын». Нам ужо 18 гадоў, і нашы актыўныя ўдзельніцы набліжаюцца да таго ўзросту, калі, як кажуць, шмат хто сядзіць на лавачках...». «Але толькі не тыя, хто ўваходзіць у нашу арганізацыю! — горача дадае Наталля. — Таму мне цікава было сюды прыйсці
і пазнаёміцца з новымі ідэямі для пажылых людзей. Я і сама згодная правесці тут шэраг майстар-класаў, падзяліцца сваімі ўменнямі і досведам. Хачу, напрыклад, весці гурток усходняй дыхальнай гімнастыкі. Спалучэнне гарманічных рухаў і дыхання — гэта вельмі важна для людзей залатога веку...»

А Жанну Яблонскую, былога вядучага інжынера навукова-тэхнічнай інфармацыі, а цяпер слухачку Універсітэта трэцяга ўзросту, запрасіла сюды калега, разам з якой Жанна Уладзіміраўна вывучае журналістыку. «Я спачатку крыху вагалася: субота ж, на дачу трэба, — усміхаецца яна. — Але, калі пазнаёмілася з праграмай, сумненні зніклі. Я бібліяфілка, у мяне дома звыш трох тысяч кніг. І ў дзяцінстве я вельмі любіла Янку Маўра, таму, калі даведалася, што тут будзе выступаць яго ўнучка, не змагла ўстаяць». А яшчэ Жанна Уладзіміраўна вельмі зацікавілася тэматычнай экскурсіяй «Падарожжа ў часе», якую арганізатары паабяцалі правесці. І сапраўды, дацэнт БНТУ Галіна Залеская на невялікай пешаходнай экскурсіі паказала наведвальнікам антыкафэ, дзе быў Казанскі сабор, ад якога цяпер застаўся адзін камень, дзе знаходзілася ў часы апошняй вайны яўрэйскае гета, і яшчэ шмат розных дробязяў, пра якія нават не ўсе сталічныя старажылы ведаюць.

«Дом на Мяснікова, 76 — будынак пачатку ХХ стагоддзя. Тут калісьці была жаночая яўрэйская гімназія, тут жыў Янка Маўр, 135-годдзе якога было гэтымі днямі... — кажа Алена Марыгероўская. — Для нас было пэўнай нечаканасцю, калі мы даведаліся, што Цэнтр актыўнага даўгалецця знаходзіцца ў такім гістарычным месцы. І мы хочам узнавіць гісторыю гэтага будынка і гараджан. Пры гэтым мы не будзем займацца дадатковай адукацыяй для дарослых або проста забаўляць іх. Мы хочам захапіць і далучыць пажылых людзей, завесці іх «маторчык», каб яны зноў паверылі ў свае сілы.

Святлана БУСЬКО

Фота Ганны ЗАНКАВІЧ

Загаловак у газеце: «Маторчык» для бабулі

Дадаць каментар

Выбар рэдакцыі

Грамадства

Школа заўтрашняга дня. У трэндзе — медыянавыкі, гейміфікацыя і сторытэлінг

Школа заўтрашняга дня. У трэндзе — медыянавыкі, гейміфікацыя і сторытэлінг

У мінулыя выхадныя сталічны бізнес-клуб «Імагуру» ўжо другі раз прымаў на сваіх плошчах педагагічную неканферэнцыю. 

Культура

Гісторыкі спадзяюцца знайсці дакладную дату заснавання Мірскага замка

Гісторыкі спадзяюцца знайсці дакладную дату заснавання Мірскага замка

Вызначыць дакладны час з'яўлення на Беларусі вядомага абарончага збудавання дагэтуль немагчыма, хоць розных гіпотэз існуе шмат.

Грамадства

«Ніколі не губляйце мару дзяцінства!»

«Ніколі не губляйце мару дзяцінства!»

Мы з Аленай Варановіч пазнаёміліся выпадкова, на вуліцы. Адразу разгаварыліся і знайшлі агульную мову. Тады за кубкам кавы яна сказала мне важныя словы: «Ніколі не губляй мару дзяцінства».

Спорт

Уладзімір Шантаровіч: Кажуць, я — геній, і мне гэта вельмі не падабаецца

Уладзімір Шантаровіч: Кажуць, я — геній, і мне гэта вельмі не падабаецца

Як трэнер пабудаваў сістэму, якая выхоўвае алімпійскіх чэмпіёнаў.