Вы тут

Мінскі гандбольны СКА стаў бронзавым прызёрам Балтыйскай лігі


«Рыіхімякі» заваяваў залатыя ўзнагароды, у складзе фінскага клуба ў фінале згулялі пяць беларусаў.

«Фінал чатырох» Балтыйскай лігі вось ужо другі год запар прымае невялікі эстонскі гарадок Пылва (у некаторых крыніцах сустракаецца як Пыльва). Ён размешчаны ў паўднёва-ўсходняй частцы Эстоніі з насельніцтвам каля 6 тысяч чалавек. Пылва толькі ў 1993 годзе здабыў статус горада, сёння ён славіцца сваімі азёрамі, масай зеляніны і досыць буйной ракой Ора, на берагах якой і размясціўся горад. Пылва прыцягвае аматараў актыўнага адпачынку і спорту, акрамя невялікай, але камфортнай залы для гульнявых відаў спорту, у горадзе ў 2004 годзе быў адкрыты стадыён, які дазваляе праводзіць матчы прэм'ер-лігі і эстонскага футбольнага чэмпіянату.


Аднак у мінулыя выхадныя ўся ўвага была прыкавана не да футбола, а да гандбола. Афіша паўфінальных матчаў Балтыйскай лігі выглядала так: «Пылва Сервеці» - ЗТР (Запарожжа), «Рыіхімякі Кокс» - СКА (Мінск). Дарэчы, ні склад удзельнікаў, ні нават паўфінальныя пары ў параўнанні з мінулым годам не змяніліся.

У першай сустрэчы гаспадары «фіналу чатырох» на заключных хвілінах вырвалі перамогу ў ЗТР 30:29. Такім жа ўпартым атрымаўся і другі паўфінал, мінчане актыўна пачалі гульню і на працягу першых 6 хвілін не давалі фінам нават адкрыць лік. Аднак да перапынку гульцы «Рыіхімякі» не толькі дагналі армейцаў, але і ўзялі гульню ў свае рукі. У выніку перамога фінскага клуба 27:25.

- Ішлі мяч у мяч, хацелі перамагчы, магчыма, менавіта з-за вялікага жадання рабілі паспешныя кідкі, не даводзілі свае атакі да лагічнага завяршэння, памыляліся. У нейкай ступені недаацанілі саперніка, гэта таксама адбілася на выніку, - адзначыў правы крайні СКА Мікіта Вайлупаў. - Старая гвардыя з СКА, якая цяпер выступае за «Кокс», пакарала нас за гэта.

Адзначым, што ў складзе «Рыіхімякі» сёлета выступае пяць беларусаў: Юрый Лукьянчук, Аляксандр Бачко, Аляксандр Пацыкайлік, Віктар Зайцаў і Аляксандр Цітоў.

- Гэтыя байцы рэгулярна ўносяць свой уклад у нашы перамогі, - адзначае Гінтарас Савукінас, галоўны трэнер «Рыіхімякі». - Што летась, што сёлета каманды-паўфіналісты былі вартыя адна адной. Мы шмат не забівалі спачатку, гэта паўплывала на вынік у першым тайме, але ўсё вырашылася ў другім, калі за мяч зачапіўся наш варатар.

У нядзельным матчы за трэцяе месца СКА і ЗТР змагаліся быццам бы ў фінале. Асноўны час не выявіў пераможцу, для вызначэння бронзавых прызёраў спатрэбілася 4-ы пяціхвілінных авертайма. Каманды правялі на пляцоўцы 80 хвілін, армейцы атрымалі перамогу 40:37. Адзначым, што СКА ў гэтыя дні не абыйшоўся без страт, у двух сустрэчах не прымаў удзел Мікалай Алёхін, які атрымаў пашкоджанне на трэніроўцы, а перад пачаткам матчу за трэцяе месца адчуў недамаганне і Аляксандр Падшывалаў.

- Гэтыя гульцы маглі б памяняць характар ​​сустрэч, - расказвае галоўны трэнер армейцаў Ігар Папруга. - У паўфінале з «Коксам» дрэнна згулялі нашы лідары, не буду называць іх імёны, здагадаюцца самі. Дзесьці недаацанілі саперніка, страцілі гульнявой рытм у сувязі з выклікам гандбалістаў у зборную. Хоць мы чакалі сур'ёзнай барацьбы, таму што фіны паказвалі досыць добрую гульню ў розыгрышы Кубка ЕГФ.

З ЗТР нам заўсёды нялёгка гуляць. Зараз 4-ы каманды (удзельніцы «фіналу чатырох») прыкладна ўраўняліся ў майстэрстве, хтосьці адрозніваецца падборам гульцоў, хтосьці самааддачай і жаданнем.

 - У Эстонію прыехалі нашы балельшчыкі, таму мы не маглі прайграць бітву за «бронзу», хацелася рэабілітавацца за ўчарашняе паражэнне, - кажа Мікіта Вайлупаў. - Стараліся паказаць максімум. Чакалі, што барацьба будзе сур'ёзнай, тут няма слабых каманд, настройваліся на барацьбу, на жорсткі кантактны бой, так і атрымалася. Вядома, крыўдна, што другі год запар мы з «бронзай», бо кожны хоча перамагчы.

Фінальны матч аказаўся такім жа захапляльным, гандбалісты «Пылвы» большую частку сустрэчы лідзіравалі ў ліку, даводзячы сваю перавагу да 4 мячоў, аднак «Кокс» здолеў вярнуцца ў гульню і не спыніць сваю бяспройгрышную серыю ў Балтыйскай лігі, якая складаецца з 39 перамог (у апошні раз у гэтым турніры фіны прайгравалі ў красавіку 2015 года).

- Эмоцыі цудоўныя, мы зноў пераможцы Балтыйскай лігі, - дзеліцца Гінтарас Савукінас. - Пачалі нядрэнна, але потым трапілі ў яму, страцілі асноўнага паўсярэдняга Ніка Ронберга, што з'яднала каманду і прымусіла дадаць у гульні. У цэлым, я думаю, «фінал чатырох» атрымаўся, гэта было сапраўднае відовішча для балельшчыкаў, ды і для саміх гандбалістаў.

Настаўнік «Кокса» таксама пракаментаваў выступленне сваіх падапечных у розыгрышы Кубка ЕГФ і пераход Аляксандра Бачко ў БГК імя Мяшкова.

- Для нас гэта дрэнна, але я жадаю ўдачы Сашы ў новай камандзе, БГК вельмі моцна вырас за апошнія гады, за гэтым прыемна назіраць. Спадзяюся, Бачко знойдзе там сваё месца.

Што тычыцца выступлення маёй каманды ў ЕГФ, нам удалося гэта настолькі, наколькі мы былі гатовыя. Варта памятаць, што «Рыіхімякі» - гэта не прафесійны клуб. Дарэчы, ведаю, што беларусы сочаць за нашымі выступленнямі, таму што ў Фінляндыі выступае шмат вашых суайчыннікаў, таксама ведаю, што часта ў вашай прэсе пішуць пра тое, што акрамя гандбола яны павінны працаваць. Гэта так. Для ўсходніх краін гэта дзіўна, але для заходніх - нармальна. І я асабіста адэкватна да гэтага стаўлюся, хоць, магчыма, і ў гэтым прычына, што пакуль нам далёка да Лігі чэмпіёнаў. Як клуб аматараў, лічу, што мы выступаем там годна, прайграючы 4-5 мячоў прафесіяналам. У наступным годзе зноў будзем заяўляцца ў турнір, бо гэты вопыт дае нам упэўненасць і дапамагае дасягаць перамог у іншых гульнях.

Аляксандр Бачко, які два гады таму з мінскага СКА перабраўся ў фінскі «Рыіхімякі», а ўжо ў наступным сезоне будзе выступаць за БГК імя Мяшкова расказаў, што рады, што яго выступленне за «Кокс» завяршаецца на мажорнай ноце.

- За два гады ў Фінляндыі я атрымаў вопыт, недзе горкі, недзе прыемны. Было цяжка, таму што гулялі вельмі шмат, напружаны графік, два гады ўдзелу ў ЕГФ. Часцяком адчуваў, што знаходжуся на мяжы сваіх магчымасцяў, бо была яшчэ і іншая занятасць, але мы выйгравалі і заўсёды заставаліся на ўвазе. Сярод варыянтаў майго пераходу былі клубы Францыі, Венгрыі, Румыніі, Аўстрыі, але БГК - самы топавы з іх, выступае ў Лізе чэмпіёнаў, плюс кожны чалавек рады вярнуцца дадому. Лепш, чым жыць побач са сваёй сям'ёй, няма нічога.

Дар'я ЛАБАЖЭВІЧ

Пылва, Эстонія

Выбар рэдакцыі

Грамадства

Як выхаваць даследчыка за школьнай партай?

Як выхаваць даследчыка за школьнай партай?

Чаму ўсе краіны, якія развіваюць інавацыйную эканоміку, робяць сёння стаўку на STЕM? 

Палітыка

Аляксандр Лукашэнка сустрэўся з прадстаўнікамі СМІ Расіі

Аляксандр Лукашэнка сустрэўся з прадстаўнікамі СМІ Расіі

Некалькі рэчаў сёлета адбываюцца ўпершыню.

Грамадства

Ці набудуць у гаспадароў старыя хаты?

Ці набудуць у гаспадароў старыя хаты?

Адэльскі сельскі савет, што ў Гродзенскім раёне, можна назваць брамай у Еўрасаюз.