Вы тут

Вясковая бальніца развівае экспарт паслуг


У Гарадоцкім раёне ёсць вёска Халамер'е, участковую бальніцу ў якой ведаюць замежнікі, а таксама зоркі беларускай эстрады, вядомыя спартсмены і міністры.

Галоўны ўрач Міхаіл Самарын тут па ўнікальнай методыцы лечыць міжпазваночную грыжу і суставы.


«Адчыняў вокны з рамамі»

Міхаіл Самарын у Віцебску скончыў медыцынскую ВНУ. Нядоўгі час папрацаваў у абласной бальніцы. Але захацелася свабоды ў прафесійным плане: ініцыятыўны малады тэрапеўт паехаў у глыбінку. Гэтаму рашэнню здзівіліся многія.

— Бацька не хацеў адпускаць. Ён быў заслужаны настаўнік, дырэктар школы... Так, мне рамантыкі хацелася, адчуць сябе ў ролі «чэхаўскага» доктара, які лечыць усё, за ўсё адказвае, — успамінае галоўны ўрач Халамерскай участковай бальніцы.

Спачатку папрацаваў каля двух гадоў у вёсцы Селішча. Там уваходныя дзверы ў драўляную бальніцу былі завешаны коўдрай. Вокны, сантэхніка ў жудасным стане, ацяпленне не функцыянавала. Але ён не збег у горад. Наадварот, вырашыў пабудаваць бальніцу сваёй мары.

На паперцы зрабіў малюнак, паказаў яго таварышу-архітэктару. Потым упэўніў адказных асоб мясцовай улады ў тым, што зможа сам дабіцца фінансавання з рэспубліканскага бюджэту. Абяцаў знайсці будаўнічыя матэрыялы. А ў 1980-я гады перыядычна яны былі ў дэфіцыце, як і большасць тавараў. Напрыклад, тэлефонны апарат.

І ён зрабіў «звычайны цуд».

Дарэчы, ён адным з першых загаварыў у краіне пра геранталагічнае абслугоўванне.

— Магу знайсці запіс з маім інтэрв'ю рэспубліканскаму тэлебачанню, якое даў у 1988 годзе. Гэта цяпер «сацыяльныя ложкі» — распаўсюджаная справа. А тады пра неабходнасць лячыць хваробы старых не казалі на афіцыйным узроўні, — працягвае доктар.

Акрамя бальніцы ў Селішчы пабудавалі кацельню і катэджы для медыкаў. Добрыя ўмовы для працы і годнае жыллё дапамаглі вырашыць кадравае пытанне.

Сарафаннае радыё

У СМІ і інтэрнэце не знайсці інфармацыю пра платныя паслугі, якія аказвае Халамерская ўчастковая бальніца.

— Як даведваюцца пра нас? Добрае пытанне! Сарафаннае радыё — найлепшы піяршчык. Вось паглядзім, хто ў нас на сёння лечыцца. Хлопец з Казахстана, людзі са Смаленска,
Брэста, Санкт-Пецярбурга, Стаўрапаля. І артыстаў лечым, і міністраў, — сціпла пералічвае кіраўнік медыцынскай установы.

Сын Міхаіла Самарына — Канстанцін — таксама працуе ў вясковай бальніцы. Акрамя таго, ён таленавіты музыкант, валодае некалькімі музычнымі інструментамі і можа за пару тыдняў асвоіць новы. Канстанцін Самарын стварыў калектыў «De Puta Madre Banda», які выступаў на «Славянскім базары ў Віцебску», іншых фестывалях, у тым ліку ў Расіі... Піша музыку. Канстанцін Міхайлавіч з Халамер'я з'язджаць не хоча. Ад бацькі ён пераняў сакрэты лячэння.

Узровень ва ўсім

Мы праходзімся па бальніцы. Тут усё прадумана да дробязяў, нават шыльда. Недалёка — праваслаўны храм. Яго пабудавалі таксама па ініцыятыве медыкаў.

Заходзім у кабінеты. Звычайная палата-блок на двух пацыентаў: у кожнага свой пакой, агульная прыбіральня. Хворы глядзіць праграму спадарожнікавага тэлебачання. Бальніца разлічана на адначасовае лячэнне 25 чалавек. Яна — адзіная ў Беларусі, якая юрыдычна мае статус сельскай участковай.

Галоўны ўрач мае выдатнае пачуццё гумару. Адчуваецца, што з ім лёгка працаваць калегам. А людзі расказваюць пра яго залатыя галаву і рукі...

Намеснік старшыні райвыканкама Марына Здольнікава лічыць, што дзякуючы такім ініцыятыўным спецыялістам, як Міхаіл Самарын, глыбінка развіваецца.

— Медыцынскі турызм у нашым раёне прыцягвае шмат прыезджых. І гэта бальніца — узорны прыклад. Улада паклапацілася, каб была добрая дарога да вёскі. На работу крамы па суседстве з бальніцай няма вялікіх нараканняў. Было б добра стварыць у вёсцы і цэнтр беларускага фальклору — на базе вясковага дома культуры. Каб іншаземцы маглі цікава правесці час, пазнаёміцца з традыцыйнай культурай беларусаў, — разважае яна.

Высокі ўзровень медыцынскіх паслуг у звычайнай вёсцы — доказ таго, што правінцыя можа канкурыраваць з буйнымі гарадамі. А доктар Самарын — чалавек, які пераўтварае наваколле.

Аляксандр ПУКШАНСКІ

рukshаnskі@zvіаzdа.bу

Загаловак у газеце: Звычайны цуд ад доктара Самарына

Дадаць каментар

Выбар рэдакцыі

Грамадства

Надзея для Вары

Надзея для Вары

Калi хварэюць блiзкiя, гэта заўсёды гора, але няма гора большага, чым калi хварэюць дзецi. 

Грамадства

Андрэй Раўкоў: Я не марыў быць генералам

Андрэй Раўкоў: Я не марыў быць генералам

Мiнiстр абароны — пра складаны шлях да генеральскiх пагонаў, перспектывы развiцця беларускай армii i мiрнае неба над галавой.