Вы тут

На мяжы фолу, або Смецце на нашы галовы


Вы, напэўна, ужо чулі пра 22-гадовага жыхара Магілёва, які здзекі з людзей запісваў на відэа і выкладваў у сацыяльныя сеткі. Як менавіта здзекаваўся — можна ўявіць нават чытаючы афіцыйныя словы міліцэйскай зводкі: «цынічна, з хуліганскіх памкненняў, прыніжаў чалавечую годнасць, абражаў людзей, выказваў яўную непавагу да грамадства. Дэманструючы ўсёдазволенасць і беспакаранасць, у прысутнасці іншых людзей, збіў 20-гадовага магіляўчаніна, а 53-гадоваму мясцоваму жыхару надзеў на галаву вядро са смеццем. Усе проціпраўныя дзеянні ён фіксаваў на відэа і размяшчаў у сацыяльнай сетцы «УКантакце» для ўсеагульнага прагляду»...


Хутчэй за ўсё, гэта любоў да публічнасці хулігана і падвяла. Цяпер на яго завялі крымінальную справу і пасадзілі пад арышт. За «злоснае хуліганства» — а менавіта так кваліфікуюцца падобныя дзеянні — ён мае ўсе шанцы атрымаць некалькі гадоў зняволення. А магілёўскія следчыя, падазраючы, што ахвяр абразлівых слоў і дзеянняў гэтага маладога чалавека можа быць значна больш, заклікаюць пацярпелых пазваніць па азначанах нумарах і расказаць, як дасталося ім.

Толькі (папраўце мяне, калі я памыляюся) наўрад ці хто будзе званіць. У нашай сарамлівай свядомасці прызнацца ў тым, што цябе публічна абразілі (ці, калі больш дакладна — у тым, што ты не змог належным чынам на абразу адказаць) — гэта тое самае, напрыклад, як расказаць пра тое, што за табой падглядалі ў лазні. І справа не толькі ў гэтым канкрэтным выпадку: хлопец з Магілёва ўжо быў судзімы, цалкам магчыма, у яго праблемы з псіхікай. Праблема ў тым, што рабіць з паказным хамствам, якое ў асяроддзі маладых людзей апошнім часам ператварылася ў своеасаблівы культ і, як ні парадаксальна гэта гучыць, у правілы добрага тону.

Канешне, надзець вядро са смеццем на галаву нашмат старэйшаму чалавеку — гэта ўжо занадта, гэта і праўда ўжо прэтэндуе на візіт да псіхіятра. Але, калі быць шчырымі, хто з нас, дарослых, апошнім часам не сустракаўся з грубасцю, нахабствам, абразлівай бравадай пятнаццаці — сямнаццацігадовых, прычым абсалютна незнаёмых, чужых падлеткаў? Калі яны ідуць натоўпам па тратуары — дарогу лепш саступіць, інакш штурхнуць або ўвогуле саб'юць з ног. Паспрабуй зрабіць заўвагу за тое, што сядзяць на лаўцы з нагамі — пашлюць далёка, пад адабральны рогат астатніх (літаральна нядаўна была сведкай, як мацюкамі абклалі бабулю ў нашым парку). У транспарце яны, расштурхоўваючы ўсіх пры пасадцы, займаюць месцы для інвалідаў, а калі хтосьці робіць заўвагу, здзекліва перапытваюць: «А? Што?», нават не думаючы ўстаць. Я ўжо маўчу пра сезонны кашмар усіх маладых жанчын у спальных мікрараёнах — банды веласіпедыстаў. У нас па Сухараве, напрыклад, вясной і ўлетку трэба хадзіць насцярожана, бо ззаду можа наляцець гурма сексуальна заклапочаных падлеткаў на веласіпедах, аблапаць цябе на хаду за ўсе месцы і з пераможным рогатам памчацца далей.

І вось як паводзіць сябе ў такіх сітуацыях? Вось ты і дарослы, і разумны, і самадастатковы, а стаіш, бы апляваны, натоўпам малых мярзотнікаў. Здаецца, даў бы асабліва «стараннаму» добрую поўху, каб запомніў на ўсё жыццё. Але спыняе менавіта гэта — што ты дарослы, разумны і самадастатковы, а гэты малалетні дурань — проста дзіця. Курчышся ад агіды на самога сябе — з-за таго, што нічога не робіш — і... нічога не робіш.

Вядома ж, дзядоўскі фізічны метад уздзеяння з мэтай выхавання добрых манер сёння не ў пашане. (Праўда, з уласнага досведу магу сказаць: што са старэйшымі трэба быць ветлівай, дакладна зразумела і на ўсё жыццё запомніла гадоў у восем. Тады некалькі разоў агрызнулася бабулі ў адказ, а бацька, пачуўшы гэта, узяў ладны дубчык...) Вядома ж, правы дзіцяці — гэта святое, і крый божа парушыць кволую дзіцячую псіхіку. Але, калі мы так апякуемся прававым полем вакол нашых дзяцей, можа, час зазірнуць і на іншы бок гэтага поля? Там, дзе не правы, а абавязкі і адказнасць — аж да крымінальнай.

Нехта запярэчыць: маўляў, грамадства ў нас іншага кшталту, чым на Захадзе, ніхто міліцыю выклікаць ці ў суд падаваць, ды яшчэ на дзяцей, не будзе. Што ж, тады давайце будзем цярпець. Пакуль праз пару гадоў гэты самы былы падлетак, які вас абклаў трохпавярховым матам або інакш абразіў і якога вы пашкадавалі, ужо дакладна ўпэўнены ў тым, што можна рабіць што заўгодна і нічога за гэта не будзе, не стукне вам па галаве проста таму, што вы не так на яго паглядзелі. Ці не надзене на тую ж галаву вядро са смеццем ці з якім іншым «напаўняльнікам».

Алена ЛЯЎКОВІЧ

alena@zviazda.by

Дадаць каментар

Выбар рэдакцыі

Эканоміка

На другасным рынку жылля сталіцы пачаўся так званы студэнцкі бум

На другасным рынку жылля сталіцы пачаўся так званы студэнцкі бум

Як гэта паўплывала на рынак доўгатэрміновай арэнды жылля?

Грамадства

Час змяняць стэрэатыпы ў сістэме ЖКГ

Час змяняць стэрэатыпы ў сістэме ЖКГ

Спажывец — не скаржнік, а кліент.

Грамадства

Чаму ў Беларусі такія актуальныя праблемы воднай гаспадаркі?

Чаму ў Беларусі такія актуальныя праблемы воднай гаспадаркі?

Cпецыялісты б'юць трывогу: 25 працэнтаў проб вады з грамадскіх калодзежаў сёння не адпавядаюць санітарным патрабаванням.